چو اسير دام توام..رام توام ای محرم رازم

   منم آن شمعی که ز شب تا به سحر در سوز و گدازم

                ای فتنه بکش يا بنوازم

  بی گناهم بده پناهم... کز موی تو آشفته ترم

    کن نگاهی به خاک راهی... ای سایه لطفت به سرم

  چه کنم ... عشقی غیر از تو نخواهم

                    به خدا ... محنت ريزد ز نگاهم

  اميدم کو ... جدا از او..

                  پرپر شده ام ...خاکستر شده ام

  آزارم کن .. چو چشم خود بيمارم کن

          من زجفايت دلشادم.....از غم عشقت خرسندم

 ازهمه عالم بگسستم.... تا که به مهرت پا بندم

           عشق و اميد صفايی .. ای عشق من چه بلايی

        کی ز وفا جانب ما بازآيی.....